Özet: KBH ve bunu takip eden SDBY hastalaramın hepsinde, bu durumun ortaya çıkmasına neden olan etkenden bağımsız olarak bazı ortak patolojiler görülür. Her ne kadar bu sendromun oluşmasına yol açan tüm neden ve mekanizmalar tam olarak ortaya konamamış olsa da ana sebebin normalde idrar ile atılan kan üresi ve benzeri metabolitlerin kanda birikmesi olduğu düşünüldüğünden tüm bu klinik sendrom üremi adıyla anılagelmektedir. SDBYnde yaşamda kalımı sağlayan tedavi renal replasman; yani HD, SAPD ve böbrek transplantasyonudur. Çalışmamızda yaygın olarak kullanılan iki yöntemin (HD/SAPD), retrospektif olarak değerlendirilen üç yıllık izlem süresince, serum albumin düzeyi, lipid parametreleri, C-reaktif protein, kalsiyum-fosfor-parathormon metabolizması, anemi parametreleri ve kan basıncı kontrolü üzerindeki tedavi etkinliklerinin karşılaştırmalı olarak gösterilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya yaş ve cinsiyet açısından denk iki grup halinde toplam 133 SDBY hastası alınmıştır. Bu hastaların 65 tanesi SAPD, 68 tanesi ise HD. Diyaliz tedavisine başlamadan önceki 6 hafta içerisinde yapılan tetkiklerinden elde edilen "diyaliz öncesi değerler" arasında istatistik! olarak bir fark saptanmamıştır Sadece LDL kolesterol düzeyi HD hastalarında daha yüksek bulunmuştur (p<0,04, Tablo-3). Araştırma bulgularında: SAPD ve HD tedavilerinin, birinci ve üçüncü yıl sonunda hedef parathormon, kalsiyum ve fosfor düzeylerine ulaşmakta eşit derecede etkin oldukları ve birbirlerine bir üstünlükleri bulunmadığı, SAPD hastalarının HD hastalarına göre daha düşük serum albumin düzeylerine sahip olma eğiliminde oldukları(birinci yılda p<0,0001, üçüncü yılda p<0,003, ortalama albumin değerlerinde p<0,0001), HD hastalarının ise benzer hematokrit düzeylerine ulaşmak (birinci yılda p<0,0001, üçüncü yılda p<0,01) ve birim hematokrit idamesi sağlamak için (birinci yılda p<0,0001) SAPD hastalarına göre daha yüksek doz eritropoietine ihtiyaç duydukları, her iki hasta grubunun da başta trigliserid ve total kolesterollerinde yükseliş ve HDL-kolesterol düzeylerinde düşüş gibi lipid bozukluklarına eğilim gösterdikleri ancak bu durumun özellikle SAPD hastalarında daha belirgin olduğu, yine SAPD hastalarının kan basınçlarının HD hastalarına göre daha yüksek seyrettiği görülmüştür. Bu sonuçlar gözönüne alınarak her hastaya en uygun renal replasman tedavisinin tercih edilmesi ve izlemde yukarıda belirtilen özelliklere dikkat edilmesi hasta sağkalımı, hayat kalitesi ve tedavi başarısı açısından önemli olacaktır.