Özet: Karpal tünel sendromu ya da el bileğinde median sinirin sıkışma nöropatisi birçok kişiyi etkileyen yaygın, kronik ve sakatlayıcı bir durumdur. Karpal tünel sendromu'nun tanısı genellikle klinik bulgulara dayanır, tanıyı doğrulamak ve ayırıcı tanı yapmak için ise elektro fizyolojik çalışmalardan yararlanılır. Son yıllarda karpal tünel sendromu'nun tanısında ultrasonografı kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmadaki amaç klinik semptom ve bulguları olan hastalarda ve sağlıklı gönüllülerde karpal tüneli ultrasonografı k olarak değerlendirmek, ultrasonografik ve elektrofızyolojik parametreler arasındaki ilişkiyi, tamsal uyumu ve tanısal duyarlılıklar arasındaki farkı araştırmaktı. Çalışmaya klinik olarak karpal tünel sendromu ön tanısı alan 54 hasta ve 25 sağlıklı gönüllü birey katıldı. Hasta ve sağlıklı gönüllülerden bilgilendirilmiş onay formu alındıktan sonra tüm bireylerde elektronöromiyografik ve ultrasonografık çalışmalar yapıldı. Ayrıca hasta grup karpal tünel sendromu için düzenlenmiş olan semptom şiddet skalası ve fonksiyonel durum skalası ile sorgulandı. Çalışma grubumuzdaki hastaların şikayet süreleri ile incelenen elektrofızyolojik ve ultrasonografık parametreler arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Ayrıca semptom şiddet skalası ve fonksiyonel durum skalası değerleri ile şikayet süreleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Çalışmaya katılan semptomatik 100 el bileğinden 80'inde karpal tünel sendromunu destekleyen elektrofizyolojik parametrelerden en az birinde patoloji saptandı. Kontrol grubunun ultrasonografik incelemesi sonucu pisiform düzeyde, radioulnar düzeyde ve hamat çengeli düzeyinde median sinir kesit yüzey alanı üst sınırı 0,14 cm" ve fleksör retinakulum yaylanma miktarı 3,5 mm olarak belirlendi. Bu değerlere göre hasta grubunda radioulnar düzeyde median sinir kesit yüzey alanının olguların sadece %19'unda, pisiform düzeyde median sinir kesit yüzey alanının olguların sadece %33'ünde, hamat çengel düzeyinde median sinir kesit yüzey alanının olguların sadece %18'inde normal sınırların üzerinde yer aldığı görüldü. Fleksör retinakulumdaki yaylanmanın normal sınırlar dışında olduğu olgu sayısı ise 6 ile sınırlı olarak bulundu. Bazı parametreler arasındaki zayıf korelasyon dışında hiçbir elektrofızyolojik ve ultrasonografık parametre arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Tüm elektrofizyolojik parametrelerin tanısal duyarlılığı ile ultrasonografık parametrelerin tanısal duyarlılığı arasında anlamlı fark vardı ve yöntemler arasında tesadüfi olmayan uyum katsayıları düşük bulundu.Sonuç olarak; bu çalışma verileri ultrasonografık parametrelerin karpal tünel sendromu olgularındaki tanısal duyarlılığının, elektroflzyolojik parametrelere oranla çok daha düşük olduğu yönündedir. Bu nedenle ultrasonografık çalışmaların elektrofizyolojik incelemelerinin yerini alacak bir yöntem olarak değerlendirilmesi oldukça zor gözükmektedir. Ultasonografık ölçümler hakkındaki kümülatif literatür verisi arttıkça konu daha objektif olarak ele alınabilir hale gelecektir.