Özet: Akciğer kanserleri dünyada kanserden ölümlerden ilk sırada sorumludur. Bu grup içerisinde küçük hücreli olmayan akciğer kanserli hastalar en büyük grubu oluşturmaktadır. Tedavi alanlarındaki yeniliklere rağmen hastaların yaşam sürelerinde orta dereceli bir düzelme elde edilebilmiştir. Tüm evreler birlikte değerlendirildiğinde 5 yıl yaşam yaklaşık olarak %15'tir ve yeni gelişen ilaçlara rağmen, etkinlik orta derecelidir ve sebebi çok da iyi bilinmemektedir. Hücrelerin ilaçlara yanıt vermesinde ve hayatta kalmasında hücresel özelliklerle birlikte serumdaki bazı etkilerin olası rolü var gibi görünmektedir. Bu grupta insülin benzeri büyüme faktörleri 1 ve 2 (IGF-1, IGF-2) adı verilen birtakım maddeler yer almakta ve IGF-1 bu etkilerden ön planda sorumlu gibi görünmektedir. Bu moleküller hücreler üzerinde apoptozis (programlı hücre ölümü) adı verilen hücre çoğalmasını ve hasarlı hücrelerin kontrol edilerek ortadan kaldırılmasını düzenleyen özel bir sistemde görev almaktadırlar.Kanser tedavisinde kullanılan ilaçlar hücreler üzerinde direkt hasar yaparak etki etmekle birlikte, güncel bilgiler ışığında tedavinin etkinliğinde, kanser hücrelerinde programlı hücre ölümünün uyarılmasının önemli olduğu anlaşılmıştır.Çalışmamıza küçük hücreli olmayan akciğer karsinomu tanısı biyopsi ile konulmuş, benzer kemoterapi rejimi almış, IIIA- IIIB- IV evrelerine sahip olan 33 erkek ve 3 kadın hasta dahil edildi. Hastaların cevapları 3 kür sonrasında, Dünya Sağlık Örgütü kriterleri esas alınarak değerlendirildi. Hastalar yanıtları ve ölçülen insülin benzeri büyüme faktörü-1 düzeyleri açısından 3 gruba ayrıldı. İlerleyici hastalık grubunun IGF-1 düzeyi 108 ng/ml (60,7-213)'idi. Bu oran diğer iki gruptan [78ng/ml(45-115) ve 92,7ng/ml(25-278)] farklı olmakla birlikte fark istatistiki olarak anlamlı değildi. Tümör histopatolojisi, evre ve serum IGF-1 düzeyi arasında da anlamlı bir farklılık yoktu.Sonuç olarak; Küçük hücreli olmayan akciğer kanseri tedavisinde, IGF-1 düzeylerinin yanıtı belirlemede tek başına belirleyici olmadığı, tümör tedavisinde yanıtı etkileyen faktörlerin birden fazla sayıda olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Abstract: Lung cancer is the most common cause of cancer-realated deaths. Among this group, non-small cell lung cancer accounts the largest group. Despite new developments in the treatment of lung cancer, only moderate progress in life duration can be achieved, and 5-year survival is around 15%. It seems that besides cellular features, some factors in serum have also some probable role in response to the treatment. Insulin like growth factors 1 and 2 (IGF-1, IGF-2) take place in this group, and it seems that IGF-1 is one of the most important. These factors play role in a special system, called apoptosis (programmed cell death) which regulates cell reproduction and death.Drugs used in cancer treatment act by causing direct damage to cancer cells. Beside this, in the ligth of current knowledge, it is understood that stimulation of apoptosis by the drugs is also important. In our study, 33 men and 3 women with histologically proven non-small cell cancer staged IIIA-IIIB-IV and given similar chemotheurapy regimens are included. Response to the treatment is evaluated after 3th cycle according to the World Health Organization Criteria. According to the response to treatment and IGF-1 levels, patients are divided into three groups. In the progressive disease group, IGF-1 level was 108 ng/ml (60,7-213). It was different from other two groups (78 ng/ml(45-115) and 92,7(25-278)), but difference was not statistically meaningful. There was also no statistical difference between IGF-1 level, tumor histopathology, and stage of the disease.In conclusion; IGF-1 level is not a predictor of the treatment response alone, there are many other factors affecting the response.